امام مایه ی حیات دنیوی و اخروی
33 بازدید
تاریخ ارائه : 10/20/2012 9:31:00 AM
موضوع: امامت و مهدویت

بسمه تعالی 

مبارکه ملک 30 

خداوند تبارک و تعالی می فرماید: (قل: ارایتم ان اصبح ماؤکم غورا فمن یاتیکم بماء معین) (به کافران) بگو: اگر آب شما(که مایه ی حیات است) به زمین فرو رود، کیست که باز آب گوارایی برایتان آورد؟ 

خداوند تبارک و تعالی در این آیه شریفه یکی از نعمت های خود را به بشر یاد آوری می کند.

بشر همیشه وقتی یک نعمتی را از دست می دهد، افسوس می خورد، و تا زمانی که این نعمت در دست او و در اختیار او قرار دارد، غنیمت نمی شمارد، بنابر این وقتی نعمت الهی را از دست داد، پشیمان و افسوس می خورد. در این آیه شریفه خدای تبارک و تعالی یک از نعمت های بزرگ خود که برای بشر و همه موجودات از ارزش به سزایی دارد، نام می برد و به او هشدار می دهد، که اگر غنیمت نشماری، و قدر او را ندانی، پشیمان خواهی شد.

چرا خداوند تبارک و تعالی اسم آب را در این آیه شریفه آورد و چه وجهی بین امام و این آیه شریفه است انشاء الله در نوشتار بعد...اما یک روایت از امام موسی بن جعفر علیه السلام که برادرش علی بن جعفر نقل می کند : امام فرمود ...ان فقدتم امامکم، فلم تروه فماذا تصنعون 

فرمود:اگر امامتان را نیابید و او را نبینید، چه خواهید کرد؟ 

اللهم عجل فرج المهدی